DENEMELER

Çocuk Kalbim

Her güneç doğduğunda açılır çocuk gözlerim. Her sabah ilk işim cama koşup perdeyi açmak ve karşımda olan manzarayı seyrederken o güne dair hayaller kurup gerçekleşmesini dilemek olur.

En çok istediğim, olmasını dilediğim şey sihirli bir değneğim olması. Dokunduğum her şey güzelleşsin, olmasını istediğim her şey gerçekleşsin diye. Bu değneği elime aldığımda çocukların okul yollarındaki trafiği yok ederdim, bütün çocuklar okuluna gidip gelebilsin diye. Çocukları kandıran kötü amcaları yok ederdim, çocuklar ağlamasın hep gülsün diye. Annesi olmayan çocuklara anne, babası olmayan çocuklara baba hediye ederdim; anne, baba kokusuyla büyüsünler diye. Her yer ağaçlar diker, çiçekler ekerdim mesela; bol bol oksijeni olan, mis gibi kokan, yemyeşil bir yaşam alanımız olsun diye. Mahallemdeki, ülkemdeki hatta tüm dünyadaki fakir insanlara; yiyecek, içecek, verirdim. Başlarını sokup barınabilecekleri evler, üşüdüklerinde ısınabilecekleri yakacaklarını temin etmek isterdim.

Çocuklar Gülsün

Dünyanın neresinde olursa olsun, ezilen, acı çeken, haksızlığa uğrayan başta çocuklar olmak üzere, tüm insanlara yardım etmek isterdim. Yaşadıkları zulüm ve acıdan kurtarmak, onlarında mutluluk içinde, özgürce yaşadıkları, korkmadan okula, alış verişe, parka gezmeye, pikniğe, lunaparka gidebildikleri bir yaşam sağlamak isterdim.

Sihirli değnek ile dokunduğum haritada dokunduğum her yerde savaşları durdurmak, herkesin barış içinde yaşadığı güzel bir dünya oluşturmak isterdim. Savaşlarda kullanılan silahlar için harcanan parayı, çocukların eğitimi için harcanmasını sağlamak, onlara eğlenebilecekleri, oyunlar oynayabilecekleri yerler açmak isterdim.

Bütün evleri tek tek boyardım mesela; herkes eşit olsun, parası az olan ya da çok olan arkadaş alabilsin diye. Bir çok melek bırakırdım dünyaya biz çocukları korusunlar diye. Çocuk yaşta erkekleri askere göndermezdim mesela; anneleri, babaları ağlamasın diye. O değnek bende olsaydı eğer öyle bir dünya kurardım ki çocuklara, haklarını savunabildikleri, dövülüp ağlamadıkları, çiçeklerin koparılmadığı, denizlerin kirletilmediği bir dünya mesela…

Güzel hayallerimden sonra annemin sesiyle: “Duru okula geç kalacaksın!” gerçek hayata geri döndüm. Perdeyi kapatıp, elimi yüzümü yıkamak için banyoya doğru giderken çocuk kalbimin tüm masumiyetiyle dünya çocuklar için bir gün çok güzel ve adaletli bir yer olacak, dedim kendi kendime…

Etiketler

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı